Het
begon
allemaal met Bonnie, die in huize Penta arriveerde als zijnde van het vrouwelijk
geslacht. Bonnie was vanaf het eerste moment compleet thuis, liep me overal achterna
en lag naast me op de bank. Omdat ik zo dol was op Bonnie maar vooral omdat het
voor konijnen beter is als ze met soortgenoten leven, besloot ik Bonnie haar eigen
konijn te geven. Zo arriveerde Mimi.
Mimi-konijn
had een behoorlijke periode nodig om te wennen, om niet meer uit te glijden over
het parket bijvoorbeeld, of om erachter te komen dat het buiten de kooi eigenlijk
veel leuker was dan daarbinnen (toen ze dat eenmaal doorhad werd ze een ware expert
in het openen van de kooideur, beveiligd, extra beveiligd en zelfs superextra
beveiligd). Bonnie plakte wel héél erg aan Mimi, maar wat wil je
dan (bij gebrek aan een echte man)? Of was Bonnie misschien toch niet helemaal
wat ze leek?
Afin,
om een lang verhaal kort te houden, dit is wat op die 2e Paasdag van het jaar
1998 plaatsvond: Mimi bracht, op de prille leeftijd van 6 (zes!) maanden, drie
koters ter wereld, Pom, Poen en Pien.
| Pommetje,
3 weken | Pommetje,
Poentje, Pientje | Papa
met kleintjes |
| Poen&Pien
(of Pien&Poen?) | Poentje
(of Pientje) & Pommetje | Kleine
hangoor |
Fotogalerie van de kleine konijntjes (klik erop voor een vergroting)
Pommetje
(in memoriam), het meest extreme konijn van de drie nakomelingen. Enerzijds
heel sociaal, nieuwsgierig, huismusje dat het liefst hoog, droog en zacht zit,
anderzijds kleine terrorist die zich als een pitbull in je arm kan vastbijten
als je het lef hebt die in zijn kooi te steken, stoffer-en-blik en bezem aanvalt,
en - het ergst van al - zijn broertje Poentje niet kan uitstaan. Was dat laatste
de eerste twee jaar nog te overzien omdat beide op hun eigen terrein bleven en
het alleen tot een treffen kwam als ze elkaar toevallig tegenkwamen, het laatste
jaar begon Pommetje zijn broertje daadwerkelijk op te zoeken om te vechten. Dit
werd op een gegeven moment een onhoudbare situatie - tot Pommetje zelf voor de
oplossing zorgde door zomaar, binnen 24 uur, op 1e Pinksterdag van het jaar 2001
dood te gaan. Huize Penta werd in diepe rouw gedompeld; waarom Pommetje niet eerder
naar de dierenarts gebracht?
Eén
wezentje was echter blij en opgelucht dat Pommetje naar de konijnenhemel
was vertrokken: konijnenbroer Poentje. Liep hij voorheen schichtig en altijd op
zijn hoede door het huis - als hij dat al durfde - sinds het verscheiden van zijn
broertje doet hij weer enthousiast mee met de activiteiten van de resterende familie.
Van karakter is Poentje heel lief en niet al te slim; hij loopt met alles altijd
een paar passen achter. Dit in tegenstelling tot zijn zus Pientje.
Pientje
is een uitzonderlijk slim konijnenmeisje. Zij is de enige die erin slaagt
van een reusachtig blik konijnenvoer (inhoud 2 kg) het deksel af te lichten, met
haar voorpootjes het blik omver te duwen - en smullen maar. Pientje
is dol op de activity bal van de hondjes (een plastic bal met een gaatje
erin waardoorheen voerbrokjes vallen als de bal over de grond wordt geduwd). Van
alle konijnen is zij het vaakst 'aan de bal' om zoveel mogelijk konijnenbrokjes
te bemachtigen. Pientje kan goed opschieten met haar broertje Poentje, en in het
verleden ook met broertje Pommetje.
| Bonnie
met kleine Pien of Poen | Pientje,
Bonnie, Mimi | Drie
konijnen op een stoel |
Spelen
met de activitybal:
Bonnie heeft prijs | Vier
konijntjes op een rij | |
Fotogalerie:
klik op de foto's voor een vergroting
Konijnen:
wat eten ze?
Bonnie,
Mimi, Poentje en Pientje (en voorheen ook Pommetje), hebben de hele dag door een
reuzehonger. Ze proberen dan ook voortdurend iets lekkers los te krijgen, en meestal
lukt ze dat ook. Van bedelen hebben ze hun vak gemaakt, en ik hoef maar naar de
keuken te lopen om een hele stoet konijnen achter me aan te krijgen, die in de
keuken alle vier op hun achterpootjes gaan staan. Doe ik de koelkastdeur en vervolgens
de groentela open, dan kan ik er zeker van zijn dat een konijn er snel iets uit
pikt, meestal een wortel (klik hier
voor een filmpje daarvan).
Door
schade en schande heb ik geleerd dat konijnen niet te veel mogen eten. Behalve
dat ze daar dik van worden, is er nog een andere, belangrijker reden: konijnen
scheiden naast de bekende droge keutels ook zachte, glanzende keutels af, die
vitaminerijk zijn en door het konijn rechtstreeks uit de anus worden opgegeten.
Krijgen ze nu te veel (vooral droog) voer, dan verdwijnt de drang om deze keutels
op te eten, en laten ze ze elders vallen. Als je geen geluk hebt, is dat buiten
kooi of kattenbak en bij echte pech lopen de konijnen er ook nog eens doorheen.
Drogen de hoopjes vervolgens op, dan betekent dat dat ze van de vloer moeten worden
gekrabd. Bovendien hebben deze vitaminerijke keutels een erg onaangename geur.
Voldoende redenen dus om de konijnen met beleid te voeren.
Na
vier jaar konijnenervaring, geef ik Bonnie, Mimi, Poentje en Pientje een uitgebalanceerd
dieet van kant-en-klaar konijnenvoer, geen brood (is veel te rijk aan stoffen),
maar wel veel hooi en groenvoer om tegemoet te komen aan hun voortdurende drang
om te eten. Om precies te zijn, krijgen ze het volgende:
- 's
ochtends een klein handje konijnenvoer en een bosje hooi van goede kwaliteit;
een halve uitgeperste (onbespoten) sinaasappel, die ze eerst helemaal schoonschrapen
en waarvan ze vervolgens de schil opeten;
- 's
middags eenvierde (onbespoten) bananenschil, groente (wortel, bloemkool, broccoli,
enzovoort); een bosje hooi;
- 's
avonds een klein handje konijnenbiks; een bosje hooi;
- tussendoor,
afhankelijk van het seizoen, versgeplukt gras en andere planten, takken (worden
ofwel helemaal opgegeten of alleen de schors), onbespoten fruit(schillen), allerhande
nootjes en kastanjes uit bos of park, rozijntjes, amandelen, een handje tarwe,
haver, zonnebloempitten, sesamzaad, zelfgekweekt tarwegras.
Zelf
hooi maken
's
Zomers kun je heel goed zelf hooi maken; behalve goedkoper is dit ook gezonder
omdat het hooi uit de dierenwinkel vaak van bespoten weilanden afkomstig is. Pluk
(op schone plaatsen en niet aan een weg waar verkeer langskomt) verschillende
soorten grassen, klaver, paardebloem, en vooral ook brandnetels (met dubbeldikke
handschoenen!), waarvan overigens de 'brand' bij het drogen al snel af gaat. Leg
dit een paar dagen te drogen op een rek, en laat je konijn(en) maar smullen. Zorg
er tijdens het drogen van de planten wel voor dat je konijn(en) er niet bij kunnen,
anders gebeurt er wat bij mij gebeurde (zie foto's).
De
drie motto's van de Penta-konijnen: gras is gras is gras en hoort binnen mondbereik
en waarom drogen als je het ook zo kunt eten?
Naar
aanleiding van het bovenstaande heb ik bij Xenos een opvouwbaar
korfje gekocht. Dit vul ik voor de helft met grassen waarna ik het aan de
waslijn ophang. Het duurt iets langer voordat je hooi hebt, maar het hangt niet
in de weg en nog belangrijker: het bevindt zich niet binnen konijnenbereik!
Konijnen
houden: de knelpunten
Konijnen
zijn geweldig leuke huisdieren. Toch moet je als je meerdere konijnen in huis
houdt (natuurlijk niet de hele dag in een kooi), wel weten waar je aan begint.
Zeker in het begin hebben mijn eigen konijnen bijvoorbeeld met z'n alle veel overlast
veroorzaakt, zoals de telefoon vernielen (doorknagen van de kruldraad), de telefoonverbinding
onklaar maken (doorknagen van het snoer, specialiteit van Pommetje; zo'n 25 keer),
diverse snoeren aanknagen (zoals die van de stofzuiger; gelukkig steeds met goede
afloop); het tapijt en de klamboe boven in de slaapkamer kapotkrabben (nadat ze
zichzelf traplopen hadden geleerd); de witte muren besmeuren; de plinten aanknagen;
op de bank plassen (die door één bepaald konijn als kattenbak werd
geadopteerd); op ingenieuze wijze ervoor zorgen dat er een nieuwe pomp in de moederhaard
moest worden geïnstalleerd; om nog maar te zwijgen van de schade aangericht
in de tuin...
Inmiddels
behoren deze wandaden tot het verleden en kan ik alle konijnen met een gerust
hart de hele dag vrij laten rondlopen, ook als ik er niet ben. Dat is niet vanzelf
gegaan: zo is er een stevig hek geplaatst tussen terras en tuin, evenals een traphekje,
en zijn alle snoeren afgedekt. Verder weten de konijnen inmiddels wel en wat beslist
niet mag: niet in de werkkamer komen in verband met de vele openliggende snoeren,
niet op de bank springen (wel op de stoelen), en alle behoeften ofwel in de kooi
of in een van de strategisch geplaatste kattenbakken deponeren. Maar dan nog is
er veel tijd nodig voor verzorging en schoonmaakwerkzaamheden; dit geldt in zekere
mate natuurlijk ook bij twee of drie konijnen, dus weet waar je aan begint. Heb
je dat er allemaal voor over, dan heb je aan konijnen minstens zulke leuke huisdieren
als aan katten.
Help:
mijn konijn is ziek!
Inderdaad:
help! Wanneer een konijn niet wil eten, is hij ziek. En dan is het belangrijk
snel actie te nemen, want als een konijn langere tijd achterelkaar (maximaal 24
uur) niets eet, is hij bijna zeker ten dode opgeschreven. Dit komt doordat het
darmenstelsel van een konijn niet te lang inactief mag zijn.
Zoals
het geval van Pommetje aangaf, kan het snel gedaan zijn met het dier. Hoewel een
goede verzorging de kans op ziekte aanzienlijk verkleint, kunnen konijnen altijd
iets krijgen. Een veelvoorkomend probleem is gas in de darmen, waardoor het konijn
pijn krijgt en niet meer wil eten.
Klik
hier voor een gedetailleerde
beschrijving van ziekten van en problemen met mijn konijnen (vechten).
