SJONNIEKONIJN

Kennismaking met Sjonnie

Nadat eerder haar kinderen Pommetje en Pientje en haar partner Bonnie waren heengegaan, en begin november 2005 de lieve Poentje niet meer wakker was geworden bij de dierendokter, was mama Mimi plotseling, voor het eerst in haar bijna acht levensjaren, alleen. Ze wist duidelijk niet wat ze met zichzelf aan moest en zat bijna hele dagen te suffen in haar kooi.

Bij toeval kwam ik toen in contact met de Stichting Dierenopvang te Gorinchem, een fantastische knaagdierenopvang die veel voor verloren knagende zieltjes doet. Eerder al had ik een konijn bij deze stichting op afstand geadopteerd, maar nu kreeg ik de kans het heerlijke kruising-angorakonijntje Sjonnie daadwerkelijk in huis te nemen. Sjonnie was heel zielig toen hij door de stichting werd opgevangen, nog maar kort voordat ik hem leerde kennen. Hij was zwaar verwaarloosd buiten gevonden, een dumpkonijn zogezegd, met een vacht die zo vol klitten zat en vervilt was dat hij compleet moest worden kaalgeschoren. Ook waren zijn nagels al jaren niet geknipt en helemaal in de rondte gegroeid, wat hem moeite gaf bij het lopen. Hij is door de Stichting Dierenopvang liefdevol verzorgd en door de aan de stichting verbonden dierenarts gecastreerd. Toen was Sjonnie klaar voor zijn volgende grote reis.

Sjonnie arriveert in Huize Penta

De kennismaking met Mimi was geen onverdeeld succes. Eigenlijk was Mimi helemaal niet zo aardig tegen de timide nieuwkomer en joeg ze hem alle kanten uit, als ze hem al niet in zijn achterste hapte. Het zag er even naar uit dat dit geen ideale combinatie zou zijn, maar gelukkig heb ik geduld geoefend. Nog geen week later waren de twee dikke maatjes en was Sjonnie helemaal thuis. Zelfs zó dat hij makkelijk een broertje van het legendarische konijnenkinder-drietal had kunnen zijn. Zo was een van de eerste opmerkelijkheden het feit dat Sjonnie al bijna direct wist dat de keuken the place to be was. Altijd grote kans dat daar iets te halen valt, en daarom brengt hij een groot deel van zijn tijd door in de keuken, wachtend tot de vrouw des huizes bij toeval iets ter plekke nodig heeft.

Hieronder een aantal foto's van Sjonnie en Mimi. Klik op de foto's voor een vergroting.

Het is duidelijk dat Sjonnie, het sociale, zachtaardige voormalige verschoppelingetje, reuzegoed op zijn plaats is bij Mimikonijn en de drie hondjes (waar hij helemaal niet bang voor is). Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: zoek je een konijn, kijk dan eens in een van de konijnenopvangcentra in het land. Hier zitten konijntjes in alle soorten en maten te wachten op een nieuw baasje. En zeg nou zelf: wat geeft er meer voldoening dan een konijntje met een verleden een liefdevol nieuw huis te geven?

Update: februari 2006

Sjonniekonijn heeft niet lang van zijn nieuwe vriendinnetje mogen genieten: na twee maanden samenzijn stierf zij, op achtjarige leeftijd, een natuurlijke dood, als laatste lid van de Penta-konijnenfamilie. Toen was Sjonnie weer alleen, maar gelukkig is hij niet merkbaar eenzaam. Hij brengt zijn dagen door met in huis rondrennen, in de tuin lopen en planten eten, in huis rusten en in de tuin rusten. Hieronder een aantal foto's; klik erop voor een vergroting.

Update mei 2007: Sjonnie is niet meer

In mei 2007 is het lieve kereltje heengegaan. Hij heeft achttien maanden van een onbezorgde tijd mogen genieten. Dag kleine vent... hieronder een verzameling herinneringen aan jou.